09 februari, 2020

Anarchie in crisis

Anarchy in Crisis
Climate crises. Banking crises. Political crises. Everywhere today we encounter crises. Is anarchism the answer, or is it too in crisis, needing urgent reinvention to survive?
The economic crisis of 2008 left a generation of young people in the West facing unemployment, soaring inequality and a politics of austerity aimed at destroying hope. In the UK and elsewhere in the West, the seeds for this had already been planted with the dispossession of industrial workers in the 70s and 80s and the shift to more diffuse systems of governance. The Global South, following decades of destructive politics, is today facing political as well as climate crises. While in the 2000s it was possible for Uri Gordon to argue that “the past ten years have seen the full-blown revival of anarchism,” the mood today is much less optimistic, with anarchists all over the world grappling with populism, the rise of neo-fascism and extreme state oppression.
The Greek root, krisis, denoting decision, or a decisive point, implies a split temporality – the moment where two or more futures become possible and a step is taken which embraces one and rejects the other. Crisis is also etymologically related to critique, through which possibilities may emerge as realities. Anarchism has always provided both, through times of hardship and times of optimism. Confident that our sparks are going to start a fire one day, let’s meet and offer an anarchist response to the state of emergency the world and politics is in.
The 6th International Conference of the Anarchist Studies Network will be held at University of Nottingham from 2 - 4th September. ASN conferences aim to broach new frontiers in anarchist scholarship and encourage cross-pollination between disciplines. The central theme for this conference is Anarchy in Crisis. A list of suggested topics includes, but is not limited to, the following:
  • Individual or collective responses to situations of economic crisis (e.g. class struggle and trade unionism, the Occupy movement, politics of care.)
  • Living in a time of crisis (e.g. war in Syria, the rise of populism worldwide, Brexit, state oppression in Hong Kong and Latin America.)
  • Imperialism and crisis (colonialism, eugenics, anarchist histories in times of crisis, etc.)
  • Climate change crisis (e.g. anarchist approaches to climate change, veganism, anti-natalism, Australian bush fires.)
  • Post-apocalypse (e.g. anarchist utopias, posthumanism, transhumanism, politics of the future, seeds under the snow, anarchist theology.)
  • Bridging the gap between personal experiences and collective crises (e.g. migrant solidarity, feminism, queer activism.)
  • Responding to crisis theoretically (e.g. philosophy in times of emergency, capacities to respond to crisis, theory and practice.)
  • The strength of anarchism today (e.g. critiques of anarchist approaches, new directions in theory, effectiveness of the anarchist response to crises.)
ASN also welcomes submissions that do not reference the main topic but are related to anarchist theory and practice. We welcome papers in any language, but please send an abstract in English. Abstracts should be sent by 31st March 2020 to asn.conference.6@mail.com
More information will be available on https://anarchiststudiesnetwork.org  University of Nottingham facilities are fully wheelchair accessible and induction loops are available. Please do get in touch with any specific questions, needs or comments and we will do our best to meet them.

28 januari, 2020

Sentimentele chantage en democratisch centralisme van de kouwe grond: mijn Kronstadt bij de Partij voor de Dieren

Kronstadt

Kan ik de uitdrukking "mijn Kronstadt" bekend veronderstellen? Nou vooruit dan: zij verwijst naar het ogenblik waarop communisten beseffen dat zij afstand moeten doen van De Partij en de voorgeschreven lijn.
Kronstadt was voorloper bij de Russische revolutie in 1917 en de werkers van de vloot in de vestingstad bij Sint-Petersburg wilden in 1921 alsnog de macht van de arbeidersraad (sowjet) herstellen. Onder leiding van Trotsky werd de opstand in bloed gesmoord.
Menig trotskist beleefde zijn of haar Kronstadt (lang) na deze slachting.

Solidariteit mijn zolen

Er hebben nogal wat leden van de linkerflank hun Kronstadt gezien ten aanzien van de Partij voor de Dieren na de smerige opmerking van raadslid Johnas van Lammeren tegen Sylvana Simons ongeveer een jaar geleden. Bij het partijcongres van 31 maart 2019 werd een als esopisch aan te merken motie over algemene steun aan emancipatiebewegingen (bedoeld als motie van afkeuring jegens Van Lammeren) ingediend, en in overweldigende mate afgewezen. In de zaal konden ongestraft racistische opmerkingen over "die lui" ("allochtonen" werden bedoeld) tegen de motie geuit worden. Dat was het einde van de Lastige Leden™. Hoewel het moeilijk was te geloven dat de partij de luiken open zou gooien na deze stemming kon er hoop ontleend worden aan de nieuwe voorzitter die tot schrik en tegen de zin van het bestuur was gekozen: Sebastiaan Wolswinkel, eerst voorzitter van de jongerenafdeling.
Ik bleef nog, de kat uit de boom kijken.

Royeren dat lid

In oktober vorig jaar werd de gekozen voorzitter als lid geroyeerd. De statuten schrijven voor dat bestuursleden worden aangesteld of ontslagen door het congres. Door de voorzitter te royeren voorkwam het bestuur deze procedure en in feite de vraag naar het waarom.
Verontruste leden vroegen om een buitengewoon congres. Dat werd traag en zonder overtuiging georganiseerd - voor gisteren.
Dat dit congres naar aanleiding van het royeren van de voorzitter was werd glashard ontkend.

Mensendingen

Voorvrouw Marianne Thieme trad terug in oktober en droeg het overschrijden van haar houdbaarheid nogal duidelijk uit bij een goedgeregisseerd afscheidtheater op het congres. Een sneer naar de ongenoemde uit de fractie getreden Femke Merel van Kooten-Arissen ("mensendingen"), een opmerking dat De Dieren niets hebben aan roering in de partij (met andere woorden: niet meer zeuren over die voorzitter) en een algemene sneer naar emancipatiebewegingen die niets voor dieren doen en "wij" omgekeerd wel. Stormachtige staande ovatie van USSR-achtige proportie.

Huilende dieren

Sentimenteel gejammer over de Dieren die huilen over "onze verdeeldheid" vierde hoogtij, omkranst met een opmerking die niet werd weggehamerd door een zogenaamd technisch voorzitter "van buiten" dat een voorzitter met Asperger natuurlijk helemaal niet kan. Tot twee keer toe werd uit de zaal opgeroepen niet meer "boe!" te roepen tegen de Verkeerden. Vergeefs.

Integer

Het Bestuur, waarvan we toch echt doordrongen moesten zijn dat zij geen cent voor hun werk krijgen (alsof dat niet ook voor Wolswinkel geldt dan) hield vol dat alles netjes geregeld was ("integer" noemden zij zichzelf, en mag ik intussen even mijn gloeiende ergernis over bestuurslid Marjolein Heesters uiten die voortdurend een popiejopietoon aanslaat en de Bekende Nederlandse uithangt? of is ze dat? weet ik veel - zo, die ben ik ook eens kwijt).
Het Bestuur ontraadde ten strengste moties van raadsleden uit Nijmegen en Amsterdam die hun optreden afkeurden. Als de partij zichzelf serieus neemt als politiek bedrijf zou zij het hierbij niet moeten laten zitten. Maar niets wees er op dat dit bestuur consequenties verbond aan dit wantrouwen van gekozen volksvertegenwoordigsters.

De Media zijn de Vijand

En Die Partei hat immer recht, althans Het Bestuur dat de ongewenste voorzitter er uit gewerkt had. Het congres verwierp de afkeurende moties met driekwart van de stemmen.
Democratisch centralisme, pas op voor de pers, pas op voor de televisie, en die Wolswinkel is er natuurlijk tegen aan het praten. Als de CPN geprobeerd had interne democratie te spelen moet het er ongeveer zo uitgezien hebben.

Ceterum censeo

Wolswinkel is geroyeerd omdat hij de partij in opspraak heeft gebracht.
Weet u van wie ik vind dat hij de partij in diskrediet brengt? Iemand die voortdurend over identiteitspolitiek schrijft, met de strekking dat hij tegen identiteitspolitiek is. Altijd komen wel de rompertjes van de HEMA langs, die de grote volksopstand tegenhouden.
Royeer Ewald Engelen. O, maar hij is de verkering van Thieme.

Tamám

Ik ben lid vanaf 2003.
Ik ben lid geweest. Genoeg is genoeg.