20 december, 2014

Bruiloftsklokken gaan luiden

Behalve Tell him, zie ik, heb ik nog geen filmpjes geplaatst van de Exciters, een omissie die bij dezen ongedaan gemaakt wordt. De aanleiding ligt besloten in de titel. De eerste in een "Northern"-favoriet waar ik nou toevallig niet veel in zie, maar het heeft hier een mooi filmpje.

Reaching for the best

De Jarmels, Brook Benton, Gene McDaniels, alles goed en wel maar dit is wel "mijn" dierbaarste versie:

A little bit of soap

Grappig eigenlijk, die Britse jongeherengroepen die meisjesgroepnummers coverden: Beatles, Searchers, Merseybeats, Manfred Mann...

>Do wah diddy diddy - het origineel, uiteraard

19 december, 2014

Thijsse's Hof - herfstbeeld 2014 - 10

Na vele jaren dierbare ex-geliefde ontmoet en gewandeld in Thijsse's Hof. De maretak groeide laag (dit is de eerste keer dat ik die in het duingebied heb gezien).
19 december. Sneeuwklokjes dienen zich al aan.
Handig van dit eerste Instructieve Plantsoen oftewel deze heemtuin is de aanduiding van soms wel heel kleine zwammen met naam. Nu bij het plaatsen ben ik al onzeker welke Judasoor genoemd wordt.

18 december, 2014

Felixoord bedreigd

In Oosterbeek bevindt zich het vegetarisch bejaardenhuis/-zorgcentrum Felixoord, in 1948 opgericht als Vegetarisch Centrum, sinds 1969 onder de huidige naam in het huidige gebouw gehuisvest.
Het centrum is vernoemd naar Felix Ortt, het zou bijna duidelijk kunnen zijn. Maar in een land waarin "zorg" eerst zo nodig genationaliseerd moest worden en vervolgens "gedereguleerd/geprivatiseerd" valt het nu onder een of ander concern met de wanhopig stemmende naam Icare.
En het dreigt gesloten te worden. Even een hamerstukje tussendoor terwijl sociaal-democraten zich intussen inspannen de buspatiënten naar tweederangs huisartsen en specialisten te verwijzen. Niet verrassend, wel weer verbijsterend.

Het weblog verbonden aan de actie "Felixoord blijft".
Bijbehorende petitie.

17 december, 2014

Deportatie naar Somalie? Dan tekent Fred Teeven je doodvonnis!

- door Joke Kaviaar -

Tekst van toespraak bij demonstratie tegen deportaties naar Somalië op het Plein in Den Haag, 16 december 2014. Ik heb niet de hele tekst voorgelezen, daarvoor was het door de vele voorbeelden van Amnesty te lang. Hier vind je wel de hele tekst.

Als je op de website van de rijksoverheid kijkt naar het reisadvies voor Somalie, dan is het land op de kaart vuurrood gekleurd. Of moet ik zeggen: bloedrood? In elk geval: heel rood. Waarschuwingsrood. En dat rood betekent volgens de legenda: niet reizen. Evengoed deporteert Neederland, en met Neederland volgens Amnesty International meer landen, vluchtelingen naar het Somalië waarvoor ik als Neederlander gewaarschuwd wordt, zeer nadrukkelijk:

“Het ministerie van Buitenlandse Zaken adviseert alle Nederlanders die in Somalië zijn zo snel mogelijk het land te verlaten. Het is er niet veilig. Dit heeft te maken met criminaliteit en terroristische organisaties die actief zijn in het land.”
...
“Het ministerie van Buitenlandse Zaken adviseert u niet te reizen naar Somalië inclusief de gebieden Somaliland en Puntland. De veiligheidssituatie in het hele land is slecht.”
...
In Somalië zijn terroristische organisaties actief. Vooral in het gebied van Centraal- en Zuid-Somalië. Het risico op terroristische aanslagen geldt voor het hele land.
Terrorisme is blijkbaar alleen maar een reden voor bezorgdheid wanneer het in Neederland dreigt...

Amnesty schrijft d.d. 22 oktober 2014, in een artikel getiteld 'Door Nederland uitgezette Somaliërs riskeren dood bij terugkeer':
“Amnesty heeft ook Denemarken, Zweden, Groot-Brittannië, Noorwegen en Saudi-Arabië opgeroepen om hun beleid aan te passen en geen Somaliërs meer uit te zetten naar het zuiden en midden van Somalië.”



Terug naar het reisadvies. Dit is opgesplitst in delen van het land:

Zuid-Centraal Somalië:

In Zuid-Centraal Somalië zijn de meeste steden in handen van de regering. De politie en het leger proberen hier de veiligheid te bewaken. Zij krijgen daarbij hulp van Afrikaanse vredestroepen. Toch is de veiligheidssituatie slecht. Dat komt doordat gewapende oppositiegroepen actief zijn. Vaak hebben deze groepen een moslimfundamentalistische inslag, zoals Al-Shabaab. Op het platteland en ’s nachts in de steden maken zij veel slachtoffers. Vooral burgers zijn doelwit.

Mogadishu:

Ook in de stad Mogadishu is de veiligheidssituatie niet goed. Hoewel de regering de leiding heeft in deze stad, is de veiligheidssituatie in 2014 verslechterd. Dit heeft te maken met een aantal grote aanslagen in de stad. Bijvoorbeeld op (buitenlandse) konvooien, hulporganisaties, regeringsgebouwen en VN-gebouwen. Ook op het vliegveld zijn meerdere pogingen gedaan om met granaataanvallen een aanslag te plegen. De vredesmacht ‘The African Union Mission in Somalia’ (AMISON) probeert de rust in de stad te herstellen.

Gebieden tussen Somaliland en Puntland:

In Puntland zorgen verschillende milities en piratenbendes voor onrust. Buitenlanders zijn vaak het doelwit van ontvoeringen of ander geweld. Maar ook in Galkayo. Hier zijn in april 2014 2 VN-medewerkers doodgeschoten. In de grensgebieden tussen Somaliland en Puntland zijn grote interne politieke spanningen. In april 2014 waren er in de provincie Sool gevechten tussen de milities van de regeringen van Somaliland en Puntland.
In Somaliland zijn er sinds 2008 geen grote, complexe aanslagen geweest. Toch blijft Somaliland een aandachtsgebied voor terroristen. De veiligheidssituatie is daardoor kwetsbaar. Aanslagen op overheidsmedewerkers komen nog vaak voor. Buitenlandse mensen, bedrijven of hulporganisaties zijn nog geen doelwit geweest van aanslagen.

Kustlijn:

De gehele kustlijn en de territoriale wateren van Somalië zijn onveilig. Dit heeft te maken met piraterij. Piraten zijn actief tot op vele honderden kilometers van de Somalische kust. Zowel in de Golf van Aden als de Indische Oceaan (tot aan de Maldiven en Madagaskar).
Sinds de zomer van 2012 zijn er geen succesvolle aanvallen meer op grote schepen. Piraten lijken hun aandacht te verleggen naar andere criminaliteit op het water. Denk bijvoorbeeld aan smokkelactiviteiten en mensenhandel.


Wat de deportaties naar Somalië voor gevolgen kunnen hebben voor de vluchtelingen, behalve het gevaar door kogels of aanslagen te worden getroffen, wordt al jarenlang door Amnesty International bijgehouden. Er is geen enkele sprake van verbetering van de situatie:

Amnesty, 5 mei 2008:

'De bevolking van Somalië wordt vermoord, verkracht en gemarteld. Plunderingen komen op grote schaal voor en hele wijken worden met de grond gelijk gemaakt (...) De mensenrechtensituatie wordt met de dag slechter. (...) Er is geen veiligheid voor burgers, waar ze ook naar toe vluchten.'
...
Getuigen verklaarden tegenover Amnesty dat Ethiopische troepen in toenemende mate moorden plegen. Termen als 'afslachten' en 'afgemaakt als geiten' worden gebruikt om de manier waarop de slachtoffers hun keel wordt doorgesneden aan te duiden. De slachtoffers worden vaak achtergelaten op straat. Ook de andere partijen in het conflict zijn volgens getuigenverklaringen betrokken bij oorlogsmisdaden en mogelijk ook misdrijven tegen de menselijkheid.

Amnesty, 28 juli 2010:

Amnesty International roept de Nederlandse regering op om ex-asielzoekers niet terug te sturen naar Somalië. ‘Het onder dwang terugsturen van mensen naar zuidelijk of centraal Somalië, kan hun dood betekenen’
...
De mensenrechtensituatie in Somalië is de laatste paar jaren ernstig verslechterd. Naar schattingen van de VN zijn er sinds maart dit jaar drieduizend mensen bij gevechten in Mogadishu omgekomen, 1,4 miljoen Somaliërs zijn ontheemd en 595.000 mensen zijn voor het geweld gevlucht naar naburige landen.

Amnesty, 19 juli 2011:

Al-Shabab, de grootste gewapende oppositiegroep, legt strenge restricties op aan het onderwijs: meisjes mogen niet naar school, bepaalde vakken worden verboden en scholen worden gebruikt om kinderen te indoctrineren. Veel schoolgebouwen zijn verwoest door aanvallen. In Mogadishu zijn vele scholen gesloten omdat kinderen en docenten bang zijn om gedood te worden op weg naar school.
De al-Shabab gebruikt scholen vaak als plek om kinderen te rekruteren, te bedriegen of zelf te ontvoeren. Een aantal kinderen dat met Amnesty sprak, heeft gezien hoe hun onderwijzers vermoord werden en zag hoe meisjes gedwongen werden om te trouwen met soldaten.

Amnesty, 22 oktober 2014:

The Netherlands’ repeated attempts to forcibly return Somalis to areas controlled by the Islamist armed group al-Shabaab exposes them to grave risks of human rights abuses and would be a blatant violation of international law.
... The Dutch government has insisted that Somalis can be forcibly sent to the most perilous areas of the country, including those where al-Shabaab is responsible for unlawful killings, torture and ill-treatment.
“For some Somalis, being returned to al-Shabaab-controlled areas is akin to being handed a death sentence.”
...
“By sending Somalis to volatile areas where their lives are in danger, the Dutch government is also responsible for the human rights abuses they face on their return.”
...
The briefing “Forced returns to south and central Somalia, including to Al-Shabaab areas: a blatant violation of international law” highlights the grave risks faced by civilians in Somalia.

Examples:

“He was captured the day he returned home. Al-Shabaab soldiers took him away and held him captive. After five days, they brought him in front of the stadium and beheaded him in front of people. After, they left him outside with his head on his stomach. He was there for one week,”
...
“It was around sunset, the driver was listening to music and didn’t hear the gunmen on the road who started firing. The passengers started shouting for him to stop but the driver didn’t hear, so the gunmen were shooting more. I was holding a four year old child. She got shot, her head exploded, she died instantly. The car was then stopped and we were all made to climb down from the bus. The gunmen took everything away with the driver. We didn’t see him again. The next day people helped us to bury the girl. We went back to Mogadishu after that.”
...
In November 2013, the Netherlands flouted international law and forcibly returned 26-year-old Ahmed Said, who had left Somalia more than 20 years earlier, to Mogadishu - a city he said he had never visited. Three days later he was wounded along with numerous others in a suicide attack that killed at least six people.
...
The problem is there is no security in Somalia. Mogadishu is not safe, even the government can’t protect themselves. So the question is, can the Somali government protect the Somali people? No, it can’t. Even in Kenya we are not protected. So how can the Somali government protect us?”
...
“Talk of return is a big worry for the Somali community. I have lived twenty years here in Kenya, my children were born here, I got my wife here. How will I live my life in Somalia? The war is still there, we hear that innocent people are killed, some children still die because of the explosions, there are few schools. There is nothing for us there. The problem we ran from is still there, in fact the current situation is more difficult than before. People are killed in mosques and schools. If you wake in
the morning, you don’t know if you will return to your house. So it gives us fear. How can I take my family back to that?”
...
Women and girls traveling along main transport routes continue to experience sexual violence. Women who spoke to Amnesty International said that women and girls without money are at greater risk of being raped.
Amina, 20, was traveling from Kismaayo on her way to Dadaab in June 2013. She told Amnesty International: “It was 8pm, our vehicle was stopped. They asked all the people to come down. They divided the males and females and put us in separate rooms. Men were getting beaten. Women that were carrying money paid money, others that didn’t have money were raped. There were 15 of us women there, nine were raped. The other six had money, and were older women, so they were allowed to leave. There were nine men, and there were nine of us left. Every man was allowed to take his choice. One dragged me to the forest. I refused him, so he got a stick and he was beating me. I cried, I said ‘I’m your sister why do you do this?’ but he kept on, and eventually I no longer resisted. After he finished he said ‘you know why Iraped you? You’re leaving your country, that is your reward.”
...
In another case, Fatima told Amnesty International, that she was traveling from Diinsoor to Kenya in December 2012. She said her vehicle was stopped between Dhoobley and Liboi, an area close to the Kenyan border: “We saw lights on the road and our vehicle was made to stop by gunmen. They stopped the vehicle, and told us to come one by one. Some of the men begged for their wives. They were badly beaten and their wives were taken to the forest and raped. I don’t have a husband, so I kept quiet and said nothing. One man made me follow him into the forest, I was carrying my baby, who was crying, so he started slapping my child. He then made me put the child down in the forest and leave him there. Then the man did what he wanted with me. In the morning, the men started arguing about whether to give our children water. They started fighting between themselves, so when they fought, we ran away. We ran all the way to Dadaab by foot.”
...
Recruitment into armed groups within Somalia has been a long-standing issue throughout the conflict. It is a key concern for Somalia’s youth. Young men and children, particularly between the ages of 12 and 18, have often been used in armed groups. All parties to the conflict, including the former TFG and the SNAF, have been accused of using child soldiers.
One woman, who lives in Eastleigh, told Amnesty International: “I have decided 100 times to go back to Somalia, because of the pressure here in Kenya. But then I look at my son. If I take my son back to Somalia, al-Shabab can force him and recruit him. I fear for that. It is for that I cannot go back.”
“Once refugees are repatriated, it is good news for al-Shabab, they have many people who can join them. There are many youths in these camps. You know the refugee life, if you are given a small handout they will work for you. So what is the future of our youth?”

Forced evictions in Mogadishu

Eight-year-old Hassan was killed. His father, Muuse, told Amnesty International: “It was around 10 in the morning, the military came and told us that we had to move away within three days, that the government wanted their land back. People were angry, it was not enough time to move, so we started demonstrating. Some people threw stones, so the military started firing. It was chaos. Soon after I was called, I was told my son had been shot by a stray bullet while he was playing inside our shelter. I went immediately, but he had already died.”
...
“My wife called to say a bulldozer had arrived and was destroying everything. I went back and found the bulldozer had hit my shelter and destroyed many things. I picked up my children and wife, while I was getting them out the gunmen came to me and said ‘why did you delay in removing your shelter’? Then they hit me with the butt of the gun. After this I dismantled what remained of my shelter and took some plastic sheeting to cover my family from the sun. We are staying there because I don’t know where else I can go.”


Na deze opsomming van slechts enkele van de vele voorbeelden uit het rapport 'No place like home' van Amnesty International is het moeilijk voor te stellen dat de Nederlandse overheid zich wenst schuldig te maken aan het terugsturen van vluchtelingen naar een land waar hun leven gevaar loopt. Heel even leek het Fred Teeven toch niet te lukken, door een uitspraak van de Raad van State, maar gelukkig voor het Nederlandse niet-asielbeleid: het is gelukt om weer een deal te sluiten met de autoriteiten van Somalië, wie dat ook moge zijn, om mensen die gedwongen worden om in het vliegtuig te stappen terug te nemen.
Daar zullen de ronselende terroristen van Al-Shabab blij mee zijn. Onthoofdingen, verkrachtingen, moordpartijen, ontruimingen, meisjes die niet naar school kunnen, schietpartijen en aanslagen: het maakt niets uit voor het beleid van Neederland. Zolang de Neederlanders die op reis gaan, maar veilig zijn. Dus ga vooral niet naar Somalie.

Ik wil graag een negatief reisadvies geven voor alle Somalische vluchtelingen in dit land: ga niet. Maar dat weten ze wel. Dan geef ik het negatieve reisadvies aan Fred Teeven: stuur geen mensen terug naar Somalië, maar Teeven luistert niet. Teeven is bereid mensen hier op te sluiten in grensgevangenissen. Teeven is bereid mensen hier op straat te dwingen te leven omdat ze niet meewerken. Teeven is bereid om met geweld mensen te deporteren, geboeid, gekneveld, gedrogeerd desnoods en indien nodig per Frontex chartervlucht. Maar Teeven vergeet één ding: de situatie in Somalië is zo slecht dat mensen zelfs liever in buurland Kenia bivakkeren, hoewel de situatie ook daar zeer slecht is voor de Somalische vluchtelingen. Dus natuurlijk kunnen en willen vluchtelingen uit Somalië dit land niet verlaten en daarom staan zij hier, vandaag, op het Plein voor de regeringsgebouwen in Den Haag. Want zelfs het leven op straat hier, in de kou in de winter, of in de grensgevangenissen, is te verkiezen voor het dodelijke klimaat in Somalië. Dat geeft te denken.

Deze mensen willen niet terug naar Somalië. Daar is geen leven. Ik vraag me af hoe Teeven dat eigenlijk gedacht heeft. Gaan er eigenlijk wel vliegtuigen vanuit Nederland naar het vliegveld bij Mogadishu? Op 5 december 2012 zei de Internationale Burger Luchtvaart Organisatie nog dat Mogadishu te onveilig was om op te vliegen.
Amnesty meldt dit jaar nog granaataanvallen op de luchthaven. Op de website Skyscanner vond ik het antwoord: Er vliegen geen luchtvaartmaatschappijen rechtstreeks van Nederland naar Mogadishu.
Een aantal jaren geleden werden mensen ter deportatie naar buurland Kenia gevlogen, naar de luchthaven bij Nairobi. Van daar af ging dan wel een vlucht naar het onveilige Mogadishu.
Waar een wil is, is een weg, zal Leers gedacht hebben. Hij deed ook al zijn uiterste best om Somaliërs te deporteren. Het resulteerde in de eerste tentenkampen bij de gedwongen vrijwillig terugkeer locatie Ter Apel, waar mensen in de winter op straat werden geknikkerd. Van Non Refoulement heeft Neederland nooit gehoord.

En nu? Gaat de jacht op Somaliers weer beginnen? Ze staan hier en riskeren hun vrijheid om hun protest kenbaar te maken, en hun wanhoop. Ook dat zegt veel. Maar als de politie komt om hen hier te arresteren, zullen ze eerst door mij heen moeten. Stop deportaties! Stop de dodenvluchten naar landen als Somalië!

De verdwijning van bijen sinds 1870

Voor Groot-Brittannië is uitgezocht hoe bestuivende bijen- en wespensoorten zijn uitgestorven de afgelopen anderhalve eeuw. Het grote uitsterven begint met de introductie van de kunstmest, gaat door (met afvlakkende groei van de toename in de jaren zestig en zeventig en gaat nu weer snel verder. Het bijensterven ligt klaarblijkelijk niet alleen aan de nicotinoïden, deze verergeren het wel natuurlijk.

Via dit stuk komt men desgewenst bij het artikel dat de Britse sterfte onderzoekt. Genoemd worden de kameelhalswesp Lestica clypeata (verdwenen sinds 1853; boven) en de wikkebij Andrena lathyri (onder) die overigens maar enkele decennia in de twintigste eeuw is waargenomen. Beide soorten zijn ook in Nederland (zeer) zeldzaam.

16 december, 2014

De invasie in de luwte van het grote nieuws: Panamá 1989


Tegen de kerstdagen van 1989, terwijl het niet bij te houden was hoe in Midden- en Oost-Europa de regimes als dominostenen omvielen, viel de VS Panamá aan. Af en toe een kleintje tegen de muur beuken om te laten zien wie de baas is, zoals de neocons verkondigen, een praktijk die toen begon (of begon het met Grenada, 1983? of eerder...?)

Het was al erg rustig ter redactie die ochtend en ik kreeg tot taak iets verstandigs over de invasie te schrijven in De Waarheid. Ik zou waarachtig niet meer weten wat ik precies geschreven heb in de tijd die er voor zo'n deadline gegeven was. De provincie van Colombia die speciaal om de VS de zeggenschap over het te graven kanaal te geven "in opstand kwam" en zich onafhankelijk verklaarde had zich wel te gedragen. Het presidentieel paleis werd omsingeld en de president werd belaagd met "rockmuziek" die hem tot overgave moest dwingen - een marteling die ook van later gedocumenteerd is, zoals dezer dagen is gebleken. Noriega gaf zich over en werd afgevoerd alsof het zo hoorde. De Algemene Vergadering van de VN kon de invasie veroordelen, en zelfs de Organisatie van Amerikaanse Staten, de VS zouden zich er niets van aantrekken. De humanitaire interventie was uitgevonden met een onbekend aantal duizenden doden aan Panamese zijde als gevolg. En de invasie speelde zich af in de luwte van het nieuws uit Oost-Europa, de gewelddadige omwenteling in Roemenië onder andere.

Boven een film uit 1992 die het bedrog rond de invasie documenteert, |The Panama deception.

15 december, 2014

Doden door Fort Europa een 'onbedoeld neveneffect'!?

- door Joke Kaviaar -

De afgelopen weken is er veel discussie geweest over de vraag of je Fred Teeven nu wel of niet een podium moet geven en een prijs moet laten uitreiken voor de beste scriptie op het gebied van migratierecht. Mijn eerste artikel daarover stuurde ik ook naar de VU. Het antwoord luidde:
Geen reden om af te zien van de komst van staatssecretaris Teeven

“Bedankt voor uw e-mail. Namens de betrokken onderzoekers een reactie.

De onderzoekers Thomas Spijkerboer en Tamara Last brengen de vluchtelingensterfte sinds 1990 in kaart. Op het symposium presenteren zij hun eerste onderzoeksresultaten. De stijging van het aantal doden kan een onbedoeld neveneffect zijn van het steeds strengere migratiebeleid, stellen zij. Staatssecretaris Teeven is de hoogste bewindspersoon op dit gebied, en is daarom uitgenodigd om op de stelling te reageren. De VU-onderzoekers gaan het inhoudelijke debat graag met hem aan. Het directe doel daarvan is niet om het politieke beleid onmiddellijk te beïnvloeden, maar om dit debat te voeren op basis van onderzoeksbevindingen, op een universiteit – de plaats waar elk debat gevoerd kan worden.

De prijsuitreiking na dit debat is een ceremoniële aangelegenheid die losstaat van het inhoudelijke debat en het migratiebeleid. Het is niet ongebruikelijk dat de prijsuitreiking door een hoogwaardigheidsbekleder wordt verricht. In eerdere jaren is de scriptieprijs uitgereikt door voormalig staatssecretaris Albayrak.

Wij zien geen reden om af te zien van de komst van staatssecretaris Teeven naar het symposium.“

Inmiddels is het de vraag of Fred Teeven wel komt. Thomas Spijkerboer heeft tijdens de demonstratie “Geen vrouw in de kou” afgelopen woensdag op het Spui in Amsterdam kennelijk gezegd dat Teeven niet komt. Ik heb hem zelf niet gesproken, maar het zal wel. De onderzoeker schijnt nogal veel te hebben gedaan voor Wij Zijn Hier, wat ik best voor waar aanneem. Des te vreemder vind ik zijn opstelling nu.
Dezelfde avond publiceerde hij een artikel dat stelde dat je Teeven wel een podium moet geven, onder andere op Indymedia, zonder daarbij te vermelden dat Teeven niet komt. Hij schept hiermee een situatie waarin onzekerheid ontstaat: komt hij wel of komt hij niet, en: is het zinvol om bij de VU te gaan demonstreren tegen de komst van Teeven?
Spijkerboer besluit zijn artikel met te zeggen: “Iedereen is welkom. Geef je wel op (…)” Dat laatste vind ik te makkelijk.
Dus Fred Teeven wordt uitgenodigd, maar als vluchtelingen erbij willen zijn moeten ze zich opgeven via internet en maar zien hoe ze er komen? Dat is uitsluiting, zoals het beleid van Teeven hen ook uitsluit. Voor vluchtelingen zijn internetconnecties en reizen om ergens te komen bepaald geen vanzelfsprekendheid.

Protest zal er waarschijnlijk niet zijn bij de VU. Wel hebben er genoeg mensen hun verontwaardiging en bezwaren kenbaar gemaakt. Daar trekken de geleerde dames en heren van VU en de gestudeerde onderzoekers zich niks van aan. Zij weten het allemaal beter, want zij zijn universitaire lieden. Dat volk van de straat, die activisten en vluchtelingen, wat die zeggen, ach, dat is maar boegeroep van klootjesvolk. Daar hoeven we ons niks van aan te trekken. Arrogant vind ik het, elitair.
Welnu, Teeven komt wel of komt niet. Ik heb weinig zin om een speelbal te worden in dat spelletje waarin dit doelbewust niet wordt bevestigd. Ik vind ook dat de agenda van Teeven niet onze agenda moet bepalen, maar wijzelf, al had ik hem graag persoonlijk bij de kraag gevat en eruit gegooid. Wel wat lastig alleen, gezien al die bewakers die de grootste moordenaar van Neederland om zich heen heeft lopen. Stel je voor dat iemand hém met één vinger aanraakt!

In de mail die ik kreeg van de VU, 'namens de onderzoekers' staat: “De stijging van het aantal doden kan een onbedoeld neveneffect zijn van het steeds strengere migratiebeleid”.
Dat is nu precies waar de schoen wringt. Door er vanuit te gaan dat al die doden en de toename van dat aantal dodelijke slachtoffers waar onderzoek naar is gedaan al vele jaren lang een “onbedoeld neveneffect” kán zijn en vervolgens Teeven te vragen op die stelling te reageren, geef je al aan dat je eigenlijk wel gelooft in de goede bedoelingen van dat steeds strengere migratiebeleid. Je geeft Teeven ook een voorzet om te kunnen zeggen: “dat is inderdaad onbedoeld”, en om vervolgens het allemaal goed te praten en te zeggen dat er toch echt alles aan wordt gedaan om het te voorkomen. Het beleid zelf staat daardoor niet ter discussie, alleen de vraag of de “onbedoelde neveneffecten” inderdaad onbedoeld zijn. Nee, over de essentie van het beleid dat mensen hun fundamentele recht op vrijheid van beweging ontneemt, gaat het niet in “een universiteit – de plaats waar elk debat gevoerd kan worden”. Niet te radicaal asjeblieft.
Feit is dat al die doden al jarenlang als collateral damage worden beschouwd. Dat blijkt uit het gegeven dat Frontex telkens meer geld en middelen krijgt om de routes over de Middellandse Zee te blokkeren zodat mensen steeds meer gevaar lopen wanneer ze de overtocht wagen. Feit is ook dat de EU het misdadige soort mensensmokkelaars van inkomsten voorziet. Die zien immers een gat in de markt, dankzij dat steeds strengere migratiebeleid dat wordt gevoerd door een ander soort misdadige mensensmokkelaars, namelijk zij die massaal en dagelijks mensen deporteren. Het beleid van migratiebeheersing wordt doelbewust zo gevoerd omdat het belang van migratiebeheersing groter is dan het belang van mensenlevens. Het is een beleid van afschrikking, en wat is er nu afschrikwekkender dan een toenemend aantal mensen dat verdrinkt in een poging om een veilige haven te bereiken.

Het zou van moed getuigd hebben indien Spijkerboer en Last het hadden gewaagd te stellen dat de stijging van het aantal doden het voor lief genomen gevolg is van de ontmoedigingsstrategie van het steeds strengere migratiebeleid dat moet voorkomen dat mensen asiel aanvragen. Maar in de aanval gaan, dat doen ze niet. En dus wordt het met Teeven of een vertegenwoordiger van Teeven een keurig onderonsje, een een-tweetje, tussen beleidsmakers en onderzoekers, mensen met een bevoorrechte positie in de samenleving, en tussen Spijkerboer en Teeven, beide witte mannen met een paspoort in de EU.

Tot slot nog even die prijsuitreiking. De VU schrijft:

“Het is niet ongebruikelijk dat de prijsuitreiking door een hoogwaardigheidsbekleder wordt verricht. In eerdere jaren is de scriptieprijs uitgereikt door voormalig staatssecretaris Albayrak.”
Dit is net zo'n redenatie als: het Sinterklaasfeest met Zwarte Piet is al jarenlang traditie en dus moet het zo blijven.
Verandering schijnt eng te zijn, of gevaarlijk. En omdat Albayrak (niet veel beter dan Teeven trouwens) het eerder deed, moet Teeven het nu doen. Maar hoogwaardigheidsbekleders zijn nu eenmaal mensen die een paar forse strepen voor hebben op het gepeupel en dus overal mee weg komen en dan ook nog prijzen krijgen of mogen uitdelen. De ontvanger moet dan blij zijn en zich vereerd voelen en kruiperig dank u wel zeggen. Dat is de les die je blijkbaar leert op de universiteit tegenwoordig. Geen wonder dat je protest en verzet met een vergrootglas moet zoeken. Het voordeel van vergrootglazen is wel: als de zon er op schijnt, kan er zomaar iets ontbranden. En daarop is het nu wachten.

14 december, 2014

Alles van waarde, Gent 14 december 2014


Het herinnert mij aan 1975, de komende aanval op de Lastageweg - feest in de Smederij met onder anderen uit Gent Walter de Buck. Dreiging hangt in de lucht maar er zal toch ook gezongen en gefeest worden. En het was winters.
In Nederland verloren gegaan, verzet en volksfeest.
In Gent bereidde men zich vandaag voor op de algemene staking van 15 december. Inderdaad hartverwarmend idee en bijbehorende beelden hier en hier.
Een interventie hier.

13 december, 2014

Je draagt lage jurken waar de zon doorheen schijnt

Mark Kurlansky beschrijft "1964" aan de hand van Dancing in the street van Martha & the Vandellas. Dan moet eerst maar eens vastgesteld worden waar de rock 'n' roll begint. Eerlijk gezegd denk ik dat het onmogelijk is een beginpunt te bepalen omdat de muziek zo duidelijk voortkomt uit jazz, blues en (western) swing. Maar er moet natuurlijk een begin zijn, want zo gaat dat nu eenmaal in de Verenigde Staten waar alles historisch heet te zijn zonder dat er eigenlijk historie achter zit.
Kurlansky daalt behoorlijk wat punten als hij een Deense versie van "Dancing" signaleert getiteld Dansen op het strand.
maar goed, drie kandidaten.

Shake, rattle and roll, Joe Turner


Rocket 88, Jackie Branston (feat. Ike Turner)


Gee, Crows

Haïti blijft onder schot van de oude slavenhouders

De "Internationale Gemeenschap" is zo bang voor de eerste en enige vrij gekozen president van Haïti dat zij er mee instemt dat er geen verkiezingen worden gehouden. Het levert beelden op van soldaten die namens "de Internationale Gemeenschap" schieten op demonstranten die het wagen zomaar de straat op te gaan tegen een regering die zelfs niet meer de moeite neemt verkiezingen te houden.
De Wereldorde zal Haïti pas met rust laten als deze orde zelf opzij is gezet. Nooit zal het de slaven, die zich zelf persoonlijk vrijgevochten hebben, vergeven worden dat zij dit hebben gedaan. Het is niet eens een kwestie van kapitaal tegen arbeid, het gaat om racistisch feodalisme.
Het verzet mag niettemin van harte succes toegewenst worden.