18 september, 2014

De Vrijdagjes die weg moeten blijven van Chagos

Op de dag van het Schotse referendum plaatst Counterpunch een artikel van het mij tot nu onbekende Black Cat Revolution over Chagos.
Het is mij ontgaan dat tussen de Wikileaks-onthullingen ook een stuk zat dat opnieuw de Vrijdagjes noemde en dit in verband met de o zo belangrijke taak van het scheppen van een zeereservaat dat moet voorkomen dat zij naar huis gaan. De "groene" lobby kan mooi gebruikt worden tegen de inheemsen hier.

Het perfide imperium - hopelijk krijgt het de klappen die het nog steeds verdient vandaag.

17 september, 2014

Radicale en ware liefde


Mogelijkheid tot nadere kennismaking met de twee "nieuwe" inleidsters van Loughborough, naar ik aanneem ook lid van ASIRA. Francis Stewart, medewerkster aan Critical Religion: over het verband tussen punk en godsdienst.

In het Engels is het Ottoaans onderscheid tussen religie en godsdienst moeilijk uit te drukken. Hannah Hofheinz begreep mij op dat punt, ook al is Duits niet een taal die zij goed beheerst (wat je wel zou denken misschien). Hier Hannah over radicale liefde.

Van eerdere inleiders: Mohamed Jean Veneuse over Anarca-islam en Anthony Fiscella over de verscheidenheden van islamietisch anarchisme.

16 september, 2014

Krishnacore, taqwacore


Francis Stewart en Anthony Fiscella hielden een bijzonder onderhoudende inleiding over religieuze punkmuziek en anarchisme in Loughborough in de door mij (concludeer ik achteraf) "geleide" werkgroep Religion & anarchism.
Maar waar gaat de muziek over? Mijn kennis van het Hongaars leidt niet tot inzicht.


Edhan door Jehangir (filmfragment)


Marjinal, punkgroep en punkcultuur met ukuleles in Jakarta

15 september, 2014

Met Ermi-ijs naar de bollen


In een verhaal over de "blauwe tram" van Leiden naar Haarlem, dat ik vanmiddag las bij wijze van afscheid van het zomerseizoen in de bollenstreek, dook een ijscokarretje met ERMI-ijs op. Ermi: Eerste Rotterdamsche Melk Inrichting, net zo verzonken als VAMI of Sierkan (in Nijmegen was er Davino, en er zullen verdere regionale varianten zijn geweest, voorbij, voorbij). Het fabrieksijs is vrijwel alleen van Unilever, de plaatselijke zijn nu heel plaatselijk, "ambachtelijk" heet het in reclametaal, en wie weet is dat nog terecht ook.

De consumptiemaatschappij creëert nostalgie - het, hee-dat-is-al-een-tijd-weg-maar-waarheen-besef.
De blauwe tram achterna.

14 september, 2014

Het mogelijke feest van de onafhankelijkheid


Doordat de elfde september al meer dan veertig jaar een dag van somber gedenken is heb ik verzuimd de vrolijkheid van La Diada, de dag van Catalonië te vermelden. Naar verluidt waren bijna twee miljoen mensen op de been om voor een onafhankelijk Catalunya te manifesteren - op de propagandamachine de BBC (Paul Mason: "Blij dat ik daar weg ben") heet dat: "duizenden". Een massaliteit en uitgelatenheid die in Schotland dan weer niet te constateren is - maar daar is men bijna trots op het slechte weer. De historische anarchisten van Spanje hadden niet veel zoniet niets op met Catalaans (of Baskisch) onafhankelijkheidsstreven, maar dan - Lucien van der Wal heeft er fijntjes op gewezen dat zij ook verzuimd hebben aan te dringen op onafhankelijkheid van de koloniën in Afrika, "destijds". Helemaal negeren is er nu niet bij, maar hoe belangrijk is "het anarchisme" eigenlijk nog in het Spanje [meer bepaald: het Catalonië] van nu? Voor Schotland worden de mogelijkheden van onafhankelijkheid veel duidelijker gezien.

Geeft de heersende klasse in Londen respectievelijk Madrid gemakkelijk op? Dat zeker niet, maar zal zij het ook geweldloos doen? Het was nu feest in Barcelona, zoals het feest kan worden in Glasgow, Edinburgh en elders - om toch weer in sombere toon te besluiten: staat het vast dat zij geen oorlog zal willen voeren in de metropolen zelf? Oekraïne en eerder Joegoslavië voorzeggen weinig goeds.

13 september, 2014

De bende Schotse schurken van 1707

Tja, en wat als de "noes have it at 51%" of andersom aanstaande donderdag? Cameron heeft uitdrukkelijk de voor alle partijen mooiste keuze uitgesloten: Schotland in een unie op buitenlandsezaken- en oorlogsgebied, en in munteenheid met de rest van het eiland - zeg maar de Liechtenstein-oplossing, en dat voor zo'n groot trots land - en dus zal het hoe dan ook een dubbeltje op zijn kant worden.

The black bear, Frank Cordell Orchestra - themetune Radio Scotland 31 december 1965 - 14 augustus 1967


My heart's in the Highlands, Ross Harris


Parcel o'rogues, Alastair McDonald, evenals de vorige van Robert Burns


Parcel of rogues, Steeleye Span - geen Schotse band en nauwelijks een "noordelijke" - de versie die ik van oudsher ken

12 september, 2014

Bang voor zijn liefde


Dat er een geestelijke dimensie is aan het zich ontwikkelen in de gevangenis - die Gedanken sind frei - en als leermeester vanuit die positie op te treden - ik zou er niet aan gedacht hebben. George Jackson, tot levenslang veroordeeld wegens een overval met zeventig dollar als buit, is nog steeds gevaarlijk voor het gevangenis-industrieel complex. Dat juist met zijn dood een grote vlucht genomen heeft - net iets meer dan 43 jaar geleden.

Zijn brieven uit de gevangenis, Soledad Brother (genoemd naar de nor, niet naar zijn eenzaamheid) staan online.

11 september, 2014

De geschiedenis is van ons

Op die enige echte elfde september was nog niet direct duidelijk wat de gevolgen zouden zijn. Ik herinner mij een commentaar van Hiltermann die speculeerde op een nieuwe rol voor de christen-democraten in het door de junta te vormen bewind. Tot buitenlandcommentator van de VARA gepromoveerde of gedegradeerde Karel Roskam dacht dat loyalistische generaal Carlos Prats wellicht een tegencoup zou organiseren. En het verhaal ging dat Salvador Allende zelfmoord had gepleegd, wat vanuit het standpunt van de putschisten van lafheid moest getuigen. Dus dachten "wij" ter linkerzijde dat hij echt fysiek vermoord was door de staatsgreepplegers. Dit is vermoedelijk toch niet het geval, en waarom zou zijn zelfgekozen einde bij dit alles fout of laf zijn geweest?

Dat er een daadwerkelijk fascistisch regime werd ingesteld door het leger dat zich in het beste geval politiek neutraal had moeten opstellen bleek al snel. Dat Chili een proeftuin zou worden voor wat men nu schaamteloos neoliberalisme noemt zou ook pas duidelijk worden toen dit systeem dat zich presenteert als anti-etatistisch nog wel dominant zou worden in de gehele kapitalistische wereld, en dus sinds 1989 in de gehele wereld (met uitzondering wellicht van China en nog wat Aziatische staten die kortweg fascistisch genoemd kunnen worden inmiddels).

Op 30 september 1974 werd Carlos Prats, de generaal die nog steeds in staat geacht kon worden wellicht een tegencoup te organiseren die in ieder geval de parlementaire democratie kon herstellen in Chili, opgeblazen in zijn ballingsoord Buenos Aires. Er is nooit iemand gestraft voor de aanslag. Kissinger weigerde er bij de gelegenheid van de "verjaardag" van "11 september" iets over te zeggen - geen linkse praatjes op deze dag. Aan de herinnering wordt elders gewerkt.

10 september, 2014

Tot zover Max Havelaar-koffie!?!

Een overtuigende deconstructie van "Max Havelaar" alias "Fair Trade".
We konden het weten: deze "eerlijke handels"-producten zijn en blijven "producten" - deel van de Markt.
De minstontwikkelde landen vooruit helpen door uitgekiend te consumeren klonk al niet helemaal logisch.
Maar hoe nu verder?

09 september, 2014

De duivel van Tolstoj

In een Engelse vertaling gevonden afgelopen week, vertaald door het echtpaar Maude, pleitbezorgers van Tolstoj bij uitstek "De duivel", een novelle die de schrijver niet bij zijn leven uitgegeven wilde zien. En waar hij geen einde aan maakte: er zijn twee nogal verschillende versies van een afloop van het verhaal.

Ik ga het verhaal zelfs niet bij benadering weergeven want dat zou spelbederf zijn. In het Nederlands is het opgenomen in een deel van het Verzameld Werk.

Maakt het de schrijver sympathiek - de suggestie is dat het op autobiografische motieven berust? Neemt hij impliciet afstand van het idee dat je als (jonge) man voor je gezondheid alleen al een vrouw nodig hebt om sperma in te lozen (zo drukt hij het niet uit maar daar komt het op neer, een zwakke toegeving aan wat voor goede smaak doorgaat). Een vrouw, om het even wie.
Zo'n verhaal komt voor mij uit een andere wereld - maar dan, prostitutie drijft ook op deze gedachte, neem ik aan.

Meer hierover.