02 september, 2014

Provo, Partij voor de Dieren en kairos

De intentieverklaring in het colofon van het eerste nummer van Provo, 12 juli 1965:
PROVO voelt zich voor de keus gesteld: Desperaat verzet of lijdzame ondergang.
PROVO roept op tot verzet waar het kan.
PROVO ziet in dat het de uiteindelijke verliezer zal zijn, maar de kans deze maatschappij althans nog eenmaal hartgrondig te provoceren wil het zich niet laten ontgaan.
Wie het twintigste-eeuwse anarchisme bestudeert kan weten dat Nederland in de jaren zestig vooropliep in de jongerenrevolutie, voor Berkeley of Parijs. Dit kan een paradoxale reden tot trots zijn, zoals er nu de schaamte is over de (proto)fascisten die het openbare "debat" beheersen.

Dezer dagen is er die ene actief-kritisch-theoreticus, Willem Schinkel. Hij ziet de huidige krisis, die zowel economisch als ecologisch is, als een kairos, een gelegenheid om visies bij het publiek te vormen, niet andersom. Hij pleit voor bewustwording, de prise de conscience van Ellul, een Grote Solidarisering in plaats van de Grote Desolidarisering die het huidige zogenaamde neoliberale denken met zich meebrengt.

Kairos zou het scheppen van een nieuwe democratische sfeer moeten zijn, een nieuw paradigma in de politiek - een paradigma dat Schinkel ziet in de Partij voor de Dieren. Nu ik deze regels opschrijf dringt tot mij door dat deze net zo'n unieke voortrekkersrol vervult als Provo. Waarom de hoop niet koesteren? Inmiddels zijn er partijen voor de dieren met volksvertegenwoordigers in Portugal en Duitsland, zij vertegenwoordigen de onvertegenwoordigbaren. Een bezoeking wellicht voor anarchisten, maar het vertegenwoordigen van de stemloze andere schepsels, nooit zonder eigenbelang, want de aarde staat op het spel, is toch iets anders. Misschien is het kairos...

01 september, 2014

De vrijheid van 1971 in Iran

Een beeld uit Teheran, 1971 - komt overeen met Kaboel, 1972. Symboliseren korte rokken vrijheid? Jazeker. Het was wel een klassegebonden vrijheid - studentes kwamen in Iran en Afghanistan, zoals overal in feite, toen meestal niet uit de werkende klasse. (Op dit punt had in Europa en Noord-Amerika een ommekeer plaatsgevonden). In het Iran van vandaag studeren heel wat vrouwen die evenwel niet de vrijheid hebben zich te kleden zoals zij willen. Men hoort het niet tegen elkaar af te moeten wegen.

De onvrijheid die altijd gebaseerd is op huichelarij gaat verder. De verschijningsvormen zijn anders, maar niet alleen Iraanse studentes hebben ingeleverd sinds 1971. Wat in de Nederlandse openbaarheid gangbaar is zou in die tijden ondenkbaar zijn geweest.
Er is verlies en er is winst te constateren. Weegt dit tegen elkaar op?

31 augustus, 2014

De liefde veertig jaar later


Tell me that I'm wrong, Blood, Sweat and Tears


Little ole man, Bill Cosby


Love's theme, Love Unlimited Orchestra

De laatste platen die Peter Hayes draaide voor middernacht 31 augustus 1974, toen de Nederlandse antizeezenderwet in werking trad.
Tony Allan deed vervolgens de groeten aan minister Van Doorn en draaide All you need is love van de Beatles, wat sinds 1967 bij het ogenblik hoorde...

Peter Hayes en Tony Allan waren even alleen op Caroline in de dagen erna. Dat eerstgenoemde, eigenlijk bemanningslid, soulie was viel mij niet zo op...

De appelboom en de kernbom

Hubris zou een te klein woord zijn voor de gekte die bezit neemt van Washington, Londen. Den Haag en elders. "Regime change" in Rusland? Een nucleaire aanval op Rusland, waarover gespeculeerd werd voor het "Tonkinincident" van de MH17?

Gekte die ook bewijst dat "het kapitaal" niet het laatste woord heeft - het herstelde kapitalisme van Rusland is immers ruimschoots verweven met de rest van de wereld. Maar de hele wereld dient politiek onderhorig te zijn aan de VS.
Zie dit stuk en weet hoe u moet reageren: erg hè, die Russen, die "dictator Poetin" zoals ik hem ergens zonder ironie beschreven zag. Prijswinnend citaat:
A woman rides on the back of a truck holding a flag of Novorossiya, a union between the 'Donetsk People's Republic and 'Lugansk People's Republic'. If implemented, that plan would leave Kiev with no Black Sea coastline
Het geminacht publiek wordt niet geacht iets van de kaart van Oekraïne te weten.
De afbeelding: de brandstichting in het vakbondsgebouw in Odessa, namens EU, NAVO en Internationale Gemeenschap.

Niemand zal de Nobelprijswinnaar Obama nog iets kunnen verwijten nadat hij de mensheid heeft laten wegblazen. Tot nu toe bemerk ik niets van redelijkheid bij de NAVO. Het zou inderdaad een soort blikseminslag van verstand moeten zijn, een kairosmoment, om aan de waanzin van deze weken een einde te maken.

Toegeschreven aan Luther: als morgen de wereld vergaat plant ik vandaag nog een appelboom. Luther kan nooit gedacht hebben dat zijn medemensen dit einde konden organiseren in fysieke zin.

30 augustus, 2014

Een tochtje op een magisch dwarrelschip

Ja laten we weer eens wat "Northern Soul" doen waarvan ik niet eens kon weten dat het als zodanig gold.

Apple, peaches, pumpkin pie, Jay & the Techniques


Lynn Randell, Ciao baby
Ik geef het toe: ik heb de plaat voor een prikje gekocht bij Da Capo in Utrecht, jaren geleden, puur op het voorkomen van de zangeres en wat er aan covers op de LP stond. Zij bleek Australisch en bekend van de "Northern floor".


Mr. Tambourine man. Dit nummer kan er ook niet aan ontkomen - The Bandwagon.

29 augustus, 2014

Jezus, gemeenschap en politiek

Jezus heeft het grootste deel van zijn tijd doorgebracht met mensen aan de rand van de maatschappij. Hier bekijkt Keith Hebden hoe Jezus tegelijk agitator voor verandering was en gemeenschapsopbouwer die in het gehele spectrum van de maatschappij werkte om mensen zijn visie op Gods vrede en gerechtigheid te doen navolgen? Levert dit een model voor maatschappelijk engagement?
(Het copyrightbeding op de site weerhoudt mij van verdere vertaling).

28 augustus, 2014

Onsterfelijkheid en de atoombom

Karl Jaspers schreef in 1957 in Die Atombombe:
In dit leven, zoals de schijnbaar onzinnige zin zou moeten luiden, wordt wat eeuwig is besloten in de tijd. De beslissing vanuit de kracht van de liefde en het gebod van het geweten is het verschijnen van wat al eeuwig is. De presentie van het Eeuwige is onsterfelijkheid. Ik behaal onsterfelijkheid voorzover ik liefheb en goed ben. Ik zal in het Niets eindigen als ik een liefdeloos verward leven leid. Door lief te hebben zie ik de onsterfelijkheid van hen die door liefde verbonden zijn. Er schuilt meer rationaliteit in de gedachte van eeuwige straf in de hel dan in de valse zekerheid te denken dat ik alles maar ongestraft kan doen want na de dood is er niets. *) Onsterfelijkheid kan alleen zin hebben in de rust van het Zijn en het Superzijn, die in de tijd door de tijd heenziet en haar overwint. Want wat van belang is, is de werkelijkheid van het Eeuwige, de wijze waarop men leeft en handelt, als het alomvattende, het onsterfelijke.

*) Naar Kierkegaard, die het geloof in de hel rationeler vindt dan de ontkenning er van - omdat het ongeloof voorbijziet aan de hel die hier en nu gecreëerd wordt.

27 augustus, 2014

Zomerbeeld 2014 - 6

Het is nu de tijd van de (kool)witjes
Een groot brommerig insect landt op mijn hoofd en scharrelt tussen mijn haar. Ik ben er niet gerust op - is het een hommel? Die kunnen tenslotte wel steken al doen ze het in het algemeen niet. Het bleek deze kortschildkever die bij het schudden op roestige eikebladeren belandde.

26 augustus, 2014

Dubbele boterham met kaas - 14


Het startpunt van het filmpje is mijn oude huis, De Hoop is het verenigings"gebouw"(in het water) dat ik van oudsher kende - prominent in beeld.

Een ongepaste sport

Het is een recent fenomeen, horend bij de grote golven van studenten die sinds halverwege de jaren zestig op de universiteiten terecht zijn gekomen: de intreeweek. Per plaats en onderwijsinstelling verschilt de aanduiding maar het idee achter de intensieve vijf dagen is: kennis maken met de stad waar je gaat studeren – en dan niet als corpsbal of lid van een ander clubje, maar gewoon als mens die gaat studeren.

Het zijn intens te beleven dagen, voor de nieuwelingen en voor de begeleiders v/m. Ik heb alleen ervaring met de laatste rol. Ik hoorde van iemand die dit werk al vele jaren gedaan had en er ieder jaar een nieuwe kortstondige geliefde aan overhield. Omdat ik verliefd was op zijn officiële vriendin leek mij dat een reden haar te troosten. Zij vond van niet. Je kunt het leven zien als een aaneenrijging van helaasheden. Maar omdat u zo impertinent hengelt: ja, ik heb er ook – serieuze – verkering aan overgehouden en wat eenmalige prettige ontmoetingen. Daar doe je het niet voor – hoewel, die eerste keer dan ook eigenlijk weer wel. Terzake!

Bij de Amsterdamse intree hoorde (hoort misschien nog) een Informatiemarkt, waar aan de stad verbonden clubs zich met drukwerk konden presenteren. In 1973 leek het ons van de afdeling Amsterdam van de Federatie van Vrije Socialisten een goed idee er aan mee te doen – als Federatie van Vrij Socialistische Studenten. Laten we wel wezen, de meesten waren student, het zou een verdubbeling zijn geweest om in het echt zoiets er op na te houden. Na deze presentatie kwamen er wel een hoop nieuwelingen bij maar of dit een gevolg was van dit stalletje in het bos (daar werd het gehouden) zou ik niet durven zeggen.

Voor ons, zoveelstejaars reeds, was het een gelegenheid ook eens kennis te maken, niet eens zozeer wat “de stad” te bieden had, maar wat er omging aan de rand van de universiteit zelf. Toen ik na zo'n rondgang kameraad Leo tegenkwam zei hij, alsof het om iets zondigs ging: weet je waar ik zin in gekregen heb hier? Op de een of andere manier wist ik wat hij ging zeggen want ik had ook die flits gehad bij een zeker kraampje. Hij wilde wel gaan roeien. Dat was wat ik ook in het geheim had gedacht. We zijn het niet “samen” gaan doen, maar wel tegelijk bij dezelfde club die toen nog een soort PSP-sfeer had. Voor mij was het een gelegenheid de rivier waaraan ik in mijn eerste jaren gewoond heb op een heel andere manier te verkennen. Door het raam van mijn kinderslaapkamer had ik de commando's : “Klaar om te tillen! Tillen gelijk” al opgevangen. Dat was een dure “burger”-vereniging.
Ik neem dit even apart om te onderstrepen dat het mij onzin lijkt om bepaalde takken van sport elitair te vinden. Voetbal is ooit als elitesport begonnen. Golf is in Schotland een volkssport. Voor tennis of hockey heb je echt geen dure dingen nodig. Voor roeien wel, maar daarvoor zit je dan op een vereniging: die biedt het materiaal. Als een van de twee anarchistische roeiers van 1973 meld ik het maar even.

25 augustus, 2014

Anarchist Studies Network Conference Loughborough 2014


Het programma van de Anarchist Studies Network, Loughborough 3-5 september 2014 hier als pdf.